|
09 بهمن 1388 ساعت 19:24 |
|
به نظر من هر كدام جاي خودش را دارد. مثلا آن كاريكاتور اديتوريال كه راجع به مسائل روز و سياسي است، در بسياري از روزنامههاي معتبر دنيا يكي از اركان اصلي روزنامه است و اگر مثلا كاريكاتوريست لوموند يك روز آن را نكشد، خيليها اعتراض ميكنند كه چرا امروز كاريكاتور ندارد. بعضي وقتها يك كاريكاتور اديتوريال ميتواند بارها از يك كاريكاتور بدون شرح بهتر باشد يا بالعكس؛ مسئله اين است كه اين را كي و كجا به كار ببريم. به نظر من يك كاريكاتوريست واقعي بايد بتواند در همه اين زمينهها كار كند. جاي اصلي كاريكاتوريست در مطبوعات است. اصلا بعد از انقلاب كبير فرانسه، كاريكاتور در مطبوعات كمكم جاافتاد؛ در اوايل براي انتقادات و ضربه زدن به رقبا از آن استفاده ميكردند. |
|
ادامه مطلب...
|
|
|
25 مهر 1387 ساعت 12:12 |
|
فكو مجموع سازمانهايي كه نماينده كاريكاتوريستهاي حرفه اي از سطح جهان مي باشد، است.
فكو سازماني براي تشويق كاريكاتور و ترويج اطلاعات در سطح جهان در رابطه با كاريكاتور است.
فكو اطلاعات جزئي در مورد شرايط شركت در مسابقات بين المللي را بين اعضاي خود پخش مي كند. فكو به طريقي و به يك شيوه متناوبي اين كار را انجام مي دهد كه موجب صرفه جويي در انرژي و وقت اعضايش در يافتن مسابقات جديد مي شود.
فكو امكاني را براي اعضايش فراهم مي كند تا كارهاي آنها را به جهان عرضه دارد تا كاريكاتوريستهاي كشورهاي متفاوت بتوانند تجربيات خود را به اشتراك بگذارند. |
|
ادامه مطلب...
|
|
|