نمی دونم برای شما پیش اومده که موضوعی باعث خنده و تفريح شما شده اما بعدا که دقت کرده اید متوجه شده اید که موضوع اصلا خنده دار نبوده و در واقع کم اطلاعی شما باعث خنده تان شده و اگر اطلاعاتتون کمی زیاد بود موضوع خنده دار به نظرتون نمی اومد. اگه شما مثل نیمای ما از اونائی نیستید که بگید" بی خیال بابا خنده رو عشق است!" ادامه مطلب رو بخونید:

بهره گـیـری از " خنده" برای درمان ناهنجاری های فکـری و عارضـه های جـسمـی، نخستین بار نیست که به مرحله اجرا درمی آید. پیش از این در کشور ژاپن به معجزه خنده پی برده و از آن برای آرامش روح و روان استفاده نموده اند. طی یک برنامه از پیش تعیین شده در کلاس های خنده درمانی برای علاقمندان به آرامش درونی، فواید خنده به طور مبسوط، شرح داده می شود. در این راستا بر این نکته تاکید می شود که بسیاری از ما اکثر وقت خود را در محل کار سپری می نماییم، جایی که بیشترین فشار را از لحاظ کاری متحمل می شویم، بیماری های زیادی مانند "فشار خون"، "نارسایی های قلبی"، "بی خوابی و افسردگی" حاصل فشارهای بیش از اندازه ای هستند که هر کدام از ما روزانه با آنها دست و پنجه نرم می کنیم، اضطراب و استرس محیط کار و فعالیت ممکن است به وضعیت بدتر مانند اعتیاد به مواد مخدر یا تفریحات غیر سازنده منجر شود. از این رو، تمرین خنده به فواصل زمانی در روز باعث می شود اکسیژن بیشتری به مغز برسد و با آزاد شدن هورمون های انرژی زا در بدن، فرد احساس آرامش بیشتری کند.

برای خیلی از ماها موقعیت هائی پیش اومده که یه نفر یه جوکی تعریف کرده که کلی زدیم زیر خنده! در حالی که ممکنه تلاشهای یک کمدين حرفه ای نتونه ما رو اينقدر بخنودنه.

راستش خیلی از مطالب طنز درواقع خنده‎دار نیستند و "بی اطلاعی" ما از اون موضوع ما رو می خندونه.

باور نمی کنین به این مثال دقت کنين:

به نظر من هر كدام جاي خودش را دارد. مثلا آن كاريكاتور اديتوريال كه راجع به مسائل روز و سياسي است،‌ در بسياري از روزنامه‌هاي معتبر دنيا يكي از اركان اصلي روزنامه است و اگر مثلا كاريكاتوريست لوموند يك روز آن را نكشد، خيلي‌ها اعتراض مي‌كنند كه چرا امروز كاريكاتور ندارد. بعضي وقت‌ها يك كاريكاتور اديتوريال مي‌تواند بارها از يك كاريكاتور بدون شرح بهتر باشد يا بالعكس؛ مسئله اين است كه اين را كي و كجا به كار ببريم. به نظر من يك كاريكاتوريست واقعي بايد بتواند در همه اين زمينه‌ها كار كند. جاي اصلي كاريكاتوريست در مطبوعات است. اصلا بعد از انقلاب كبير فرانسه، كاريكاتور در مطبوعات كم‌كم جاافتاد؛ در اوايل براي انتقادات و ضربه زدن به رقبا از آن استفاده مي‌كردند.

پیدا کردن سوژه مناسب اولین قدم در طنز نویسی است. خوشبختانه در حال حاضر مشکلی از لحاظ تولید سوژه در کشور وجود ندارد و این ماده اولیه طنز به همت کارشناسان داخلی که در بعضی موارد حتی کارشناس ارشد هم هستند به تولید انبوه رسیده است. در واقع مشکل اصلی درست بعد از پیدا کردن سوژه ایجاد می‌شود؛ چون اگر آدم سوژه را بچسبد و طنزش را بنویسد ممکن است مثل ابراهیم نبوی بشود و مدتی برود پشت میله‌ها و بعد هم برود پشت صدای آمریکا. اگر هم چیزی ننویسد که دیگر طنزنویس نیست. پس باید چه کار کرد؟
این دقیقا چیزی است که ما در اینجا به شما آموزش می‌دهیم تا بدانید سوژه داریم تا سوژه و با بعضی سوژه‌ها هرقدر هم که مسخره باشند نمی‌شود شوخی کرد. فقط باید نگاه کرد و آه کشید. برای سوژه‌های نابی که همینطور بی‌مصرف روی زمین مانده است و بیات می‌شود.

«از آغاز خلقت تا امروز چه اتفاقی نیفتاده؟ زنی روی زانوی شوهرش بنشیند و بادی جدا نکند.»
با وجود آن که این جوک از هر نظر لوس و به اصطلاح بی‌مزه است، اما چنان که در این پژوهش تصریح شده است، همه جوک‌ها از قلمرو هر فرهنگی که بیایند در یک نکته با هم مشترکند: تابوشکنی و حدی از شورش بر ضد اخلاق و عرف مسلط در جامعه.
در میان جوک‌هایی که در این پژوهش از آنها یاد شده است، لطیفه‌ای به چشم می‌خورد که قدمت آن به ۸۰۰ سال پیش از میلاد مسیح می‌رسد:
«اودیسه به سیکلوپون گفت: اسمم هست «هیچکس». وقتی اودیسه به سیکلوپون حمله کرد، سیکلوپون فریاد زد: آی مردم کمک کنید، «هیچکس» به من حمله کرد. برای همین کسی به کمک او نیامد.»
در این فهرست چند لطیفه هم درباره‌ی فراعنه وجود دارد که از بی‌همسری رنج می‌برند.

هجو : یعنی به تمسخر گرفتن عیبها و نقصها به منظور تحقیر و تنبیه از روی غرض شخصی و آن ضد مدح است.

طنز : یعنی به تمسخر گرفتن عیبها و نقصها به منظور تحقیر تنبیه، از روی غرض اجتماعی و آن صورت تکامل یافته هجو است.

هزل : یعنی شوخی رکیک به منظور تفریح و نشاط در سطحی محدود و خصوصی و آن ضد جد است.

فکاهه : یعنی شوخی معتدل به منظور تفریح و نشاط در سطحی نامحدود و عمومی و آن صورت تکامل یافته هزل است.

همه ما به سمت افرادیکه لبخند می زنند کشیده می شویم. لبخند یک کشش و جذبه فوری ایجاد می کند. دوست داریم نسبت به آنها شناخت پیدا کنیم..

لبخند بزنید.. حالا سعی کنید بدون از بین رفتن آن لبخند به یک مسئله منفی فکر کنید. خیلی سخت است. وقتی لبخند می زنیم بدن ما به بقیه بدن پیغام می فرستد که "زندگی خوب پیش می رود". پس با لبخند زدن از افسردگی، استرس و نگرانی دور بمانید.

امروز جهان با هرچه بیگانه شده باشد با طنز بیگانه نشده و اگر شما برما خورده نگیرید می گوییم که همین امروز،جهان طنزآشناتر از هرروزدیگر است.
دلایل این طنزآشنایی زیاد است : صنعت چاپ، سینما، تلویزیون، رواج کارتون، دموکراسی آزادی و تازه ترین این ها اینترنت. به این لیست مختصر می توانید بیافزایید ویاهم ازآن بکاهید، درادعای ما ولی تغییری نخواهد آورد.
امروز دوچیز بیشتر از هرچیز به طنزآشنایی ما دامن می زند. یکی آزادی و دیگری اینترنت.

لابد خبر پرتاب موفقیت آمیز ماهواره امید را با پرتابه سفير شنيدين و ديگه اين مطلب حداقل اين روزها تكراري شده هرچند هنوز هم در برخي روزنامه هاي خارجي تفاسير اين موفقيت رو درج ميكنن. حتي توي ويكيپديا هم اسم ماهواره اميد سريعا درج شده است (Omid Satellite). ولی قصد من انعکاس این خبر نیست!

اما تاریخچه ی جُک یا جوک که قبلاً بهش میگفتن لطیفه ی فارسی و حکایت برمیگرده به ادبیاتی که بهش میگن ادبیات ِ پند و اندرز
لطیفه ها شخصیتهایی داشت مثل بهلول و ملا نصرالدین که از قضای روزگار آدمهای حکیم و فاضل و دانشمندی بودن و حرفها و اعمالشون در عین حال که لطیفه بود و برای لطیف شدنِ روح نوشته میشد، بیشتر به خاطر این بود که مردم به فکر بیوفتن و در مورد کارهاشون و حرفهاشون بدون ِ فکر عمل نکنن
(چه اینکه هر دوی این شخصیتها قاضی هم بودند و مردم اونها رو به حکمت میشناختن و نه اونجوری که بعداً معروف شد به بلاهت و سفاهت!)

عبید زاکانی از اوّل تا آخر عمر خود با مردم شوخی داشت. یکی از شوخی‌هایش هم این بود که دقیقاً همان روزی متولّد شد که مورخان از آن بی‌خبرند و احتمالا" نوه ، نتیجه ، نبیره و ندیده‌های عبید هنوز هم نمی‌دانند باید در چه روزی برای جد بزرگوارشان ، جشن تولّد بگیرند ! در مورد درگذشتش هم ماجرا از همین قرار است ؛ البته طبق تحقیقات عبید شناسی که تا به حال انجام شده ، بسیاری از مورخان ادبی آورده‌اند که : «عبید زاکانی اوایل قرن هشتم هجری در قزوین به دنیا آمده و با حافظ معاصر بوده است. همچنین تاریخ درگذشت وی را بین سال‌های ۷۶۱ تا ۷۶۹ نقل كرده اند.»

«در پس هر جوک نکتة شاعرانه­ای نهفته است.» این را هنری برگسون می­گوید.
ولی سبک زندگی نوشتن در مورد این کار شاعرانه اصلا ساده نیست وقتی بدانید دو فرهنگ لغت مهم فارسی یعنی دهخدا و معین حتی واژه­ای تحت عنوان «جک» یا «جوک» را ثبت نکرده­اند تا ما بفهمیم کدامش صحیح است.

ناچار به سراغ كتاب‌«کوچه»ی شاملو رفتیم و در جلد یازدهم حرف جیم مدخل 1870، این کلمه را به صورت «جوک» دیدیم و به همان بسنده کردیم.
(بيخودی از کلمه‌هايي مثل «لطیفه» یا نظایر آن استفاده نکنید.جوک، جوک است و هیچی جایش را نمی‌گیرد.)
اما این تازه اول بدبختی بود. چرا که با تقریب خوبی تا به حال هیچ منبع، کتاب، مقاله یا حتی مصاحبة فارسی هم در این مورد به زیور طبع آراسته نشده ­است تا بتوان از آن کمک گرفت (لااقل ما پيدا نكرديم).
به قول مرحوم گل آقا، فلذا نواقص و اشکالات کوچک و بزرگ این سبک زندگی کم نیست. اما به قول دای­دون و ویل دورانت و همین شاملو در مقدمه­های کتاب­های تاریخ خط چینی و تاریخ تمدن و کوچه، «اگر می­بایست چندان تأمل کنم که خامی­های کارم همه پخته و کاستی­های آن همه برطرف شود، نگارش این کتاب[سبک زندگی] هرگز به پایان نمي‌رسید!» (به این می­گویند خودتحویل­گیری مفرط!)

فكو مجموع سازمانهايي كه نماينده كاريكاتوريستهاي حرفه اي از سطح جهان مي باشد، است.
فكو سازماني براي تشويق كاريكاتور و ترويج اطلاعات در سطح جهان در رابطه با كاريكاتور است.
فكو اطلاعات جزئي در مورد شرايط شركت در مسابقات بين المللي را بين اعضاي خود پخش مي كند. فكو به طريقي و به يك شيوه متناوبي اين كار را انجام مي دهد كه موجب صرفه جويي در انرژي و وقت اعضايش در يافتن مسابقات جديد مي شود.
فكو امكاني را براي اعضايش فراهم مي كند تا كارهاي آنها را به جهان عرضه دارد تا كاريكاتوريستهاي كشورهاي متفاوت بتوانند تجربيات خود را به اشتراك بگذارند.

با توجه به روحيه دانشجويي که «انتقادي »، «عدالت خواه» و «آرمانگراست» مي توان انتظار داشت که نشريات دانشجويي به طنز و طنزپردازي گرايش خاصي داشته باشند و ديدگاه ها و علايق خود را با ويژگي هاي بالا در قالب طنز ارايه کنند.

اگر شما در ايران زندگي مي‌کنيد و مجهز به يک دستگاه موبايل هم هستند، داستان اس ام اس برايتان داستان جديدي نيست. شما خود هر روز تعداد فراوني اس.ام.اس دريافت مي‌کنيد. محتواي اين پيام‌ها هميشه خبري از جانب آشنايان يا تذکر نکات مغفول از ناحيه خانواده نيست. چه بسيار زنگ‌ها که براي پيام‌هاي ديگري به صدا در مي‌آيند. مضمون اين پيام‌ها هرگز يکسان نبوده و طيفي که شعاع آن را بهتر است از شير مرغ تا جان آدميزاد گسترده بدانيم، در بر مي گيرد....

گرچه گام اول در پالایش ادبیات طنز ایرانی از لطیفه های توهین آمیز پذیرش این ایده و دوری از بکارگیری آنهاست، ولی عامل مهم تر آن است که در کنکاشی خلاقانه بدنبال یافتن جایگزین هابی مناسب برای شخصیت های(توهین آمیز) طنز متعارف باشیم. شاید بتوان در این مورد به اختصار به روش های زیر اشاره نمود: