امام علی(ع)، بی کرانه‏ترین شکوه خلقت است که تا ابد، تلألؤ نورش روشنایی بخش هستی است.

به نماز بست قامت که نهد به عرش پا را
به خدا علی نبیند به نماز جز خدا را

به نماز آخرینش چه گذشت من ندانم
که ندای دعوت آمد شه ملک لافتی را

همه اهل بیت عصمت زسرا برون دویدند
ابتا و واعلیا بنمود پر فضا را

امشب، شب ناله در فراق پدری مهربان است که غیر از چاه و نخل و ماه، کسی گریه‏اش را ندیده بود. پدری دل‏سوز که با آه همه کودکان یتیم، شریک بود و غصه‏های همه را بر جان خود هموار می‏کرد، ولی کسی از غربت او و دردهای دلش، با خاری در چشم و استخوانی در گلو، خبر نداشت.

چو می خواهی در ان عالم نسوزی
همان بهتر در این عالم بسوزیم
به خورشید محبت ره توان برد
اگر یک صبح چون شبنم بسوزیم
چو می باید بسوزد سینه بگذار
بیاد عترت خاتم بسوزیم
کمال سوختن عشق علی است
مبادادر عزایش کم بسوزیم
 

به شهر کوفه در محراب طاعت

علي شد کشته در حال عبادت

ز پـور ملجم مردود کافر

بخون شد غوطه ور ساقي کوثر

داني زچه رو ديده ما ميگريد
در ماتم شاه اوليا مي گريد

تنها ز غمش اهل زمين گريان نيست
عيسي بفلک از اين عزا ميگريد

شد کشته بمحراب عبادت حيدر
هر ديده بحال مرتضي مي گريد

بـا گفتن "قد قتل" ز جبريل امين
در خلد برين خير نساء ميگريد

دل را ز شرار عشق سوزاند علي(ع)
يک عمر غريب شهر خود ماند علي(ع)

وقتي که شکافت فرق او در محراب
گفتند مگر نماز مي خواند علي(ع)

خورشيد چراغکي ز رخساره علي ست
مه نقطه کوچکي ز پرگار علي ست

هرکس که فرستد به محمد(ص) صلوات
همسايه ديوار به ديوار علي ست

شهادت مولا علی که سلام خدا بر او باد تسلیت

امشب سر مهربان نخلی خم شد
در کیسه نان به جای خرما غم شد

در خانه ی دور بیوه ای شیون کرد
همبازی کودک یتیمی گم شد

امشب این دل یاد مولا می کند
لیلة القـدر است و احیا می کند

بشنو ای گـوش دلها بی صدا
نغمه ی فـزت و رب الکعبه را

با آنکه اميد همه هستي تو علي(ع)
بر عرش خدا قائمه هستي تو علي(ع)
آنقدر غريبي که خدا مي داند
مظلوم تر از فاطمه(س) هستي تو علي(ع)

در برج ولامهر جهان تاب علي(ع) است
در شهر علوم نبي باب علي(ع) است
از اول خلقت بشر تا امروز
مظلوم ترين شهيد محراب علي(ع) است

الهي....

تو چه بي انتها مي بخشي و

ما چه حسابگرانه تسبيح ميگوييم.

اتل متل صفاتو. دلم کرده هواتو. الهی زود ببینم. صورت مثل ماتو!

بعضي وقت ها اينقدر حواست به خودته و در آرزوهاي خودت غرقي كه يادت مي ره يه نفر منتظرته تا از دستشوئي بياي بيرون!

تو این گرما بیا دیوونه گردیم

تو حوض آب یخ وارونه گردیم

که این گرمای سوزان کشت ما را

برای هم بیا هندونه گردیم !

امشب شب اخره که مزاحم دلت شدم. خورشید فردا مال تو. ببخش که عاشقت شدم.

در زندگي افرادي هستند كه مثل قطار شهر بازي مي مونن. از بودن با اونا لذت مي بري ولي باهاشون به جايي نمي رسي.

شادترين افراد لزوما بهترين چيزها رو ندارند، اونها فقط از آنچه تو راهشون هست بهترين استفاده رو مي برن.

انسان هيچ وقت بيشتر از آن موقع خود را گول نمي‌زند كه خيال مي‌كند ديگران را فريب داده است.